Column Jacobine: Goedemorgen

[AMSTELVEEN] Voor dag en dauw galmt haar hoge stem door de straat. Via het open raam versta ik hoe ze haar hondje aanspreekt. Soms doet het beestje iets wat zij niet wil. Verscholen achter de vermaningen hoor ik liefde voor haar kameraad doorklinken, als een moeder die een zoon aanspreekt die te lang bij haar woont en met wie ze niet zonder kan. Iedereen kent haar. Tegenwoordig heeft ze naast haar hondje ook een rollator bij zich. Haar grijze haren pieken onder een petje uit. Ze loopt voorzichtig en veert op als iemand haar groet; dan breekt er een stralende lach door op haar gezicht en roept ze schel en hoog: ‘Goedemorgèn!’ Of ‘Hállooooo!’. Iedereen zal een tikkeltje verbaasd glimlachen bij zo’n uitbundige groet.

13-10-2021 11:30
Amstelveens Nieuwsblad