Meedoen, opbloeien én talenten benutten op een basisbaan

Op 16 december was de laatste raadsvergadering van dit jaar. Op de agenda stond het onderwerp ‘Basisbanen’. Dit naar aanleiding van een motie die GroenLinks hierover indiende. De motie vraagt om onderzoek naar de invoering van basisbanen in Amstelveen. Op basis van dit onderzoek besluit de gemeenteraad vervolgens of de basisbanen er komen en zo ja hoe ze er dan uit moeten zien. D66 steunt dit onderzoek. Maar wat zijn basisbanen eigenlijk en waarom wil D66 de invoering in Amstelveen onderzoeken?
D66 is voor echte banen met een echt salaris
Laat ik hiermee beginnen: D66 is vooral voor échte banen met een écht salaris. Want uiteindelijk is werk de beste bron van stabiliteit en kansen én leidt het hebben van werk bij uitstek tot een vrij en zeker bestaan. Het hebben van werk moet wat D66 betreft altijd prioriteit hebben en worden nagestreefd. Hoe veel drempels en lastigheden er ook (lijken te) zijn.
Maar D66 realiseert zich ook dat een baan niet voor iedereen even haalbaar is. En dat ook in Amstelveen inwoners soms langdurig aan de kant van de arbeidsmarkt staan. Zonder uitzicht op werk. Niet omdat gemeente te weinig doet om inwoners met een afstand tot de arbeidsmarkt te helpen. Maar wél omdat de arbeidsmarkt een grote afstand heeft ontwikkeld tot deze inwoners.
De basisbaan als participatie-instrument
D66 wil deze inwoners alternatieven bieden. Hen de kans geven om alsnog mee te doen en hun talenten te ontplooien. Bijvoorbeeld via een basisbaan. Maar wat is een basisbaan? In Amstelveen hebben we hier nog geen gedeelde definitie van. Alle politieke partijen hebben een eigen beeld bij wat een basisbaan zou moeten zijn. De één ziet basisbanen als gesubsidieerd werk (de basisbaan als een andere manier van sociale zekerheid). De ander ziet basisbanen als een vorm van een werkervaringsplaats (de basisbaan als re-integratie instrument) en voor D66 is de basisbaan vooral een middel om inwoners zonder uitzicht op werk tóch perspectief te bieden en mee te laten doen (de basisbaan als participatie-instrument). Bijvoorbeeld door als medecoördinator in een wijkcentrum, hulpconciërge op school of een extra gastvrouw/man bij de gemeente waardevol werk te doen. De financiering van dit type basisbanen hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn. Het ‘salaris’ of de vergoeding van de basisbaan kan bestaan uit de bijstandsuitkering, aangevuld met bijvoorbeeld de maximale vrijwilligerstoeslag. En inwoners op een basisbaan, kunnen wat D66 betreft worden vrijgesteld van (controle)plichten die horen bij de bijstand. Voor de gemeente is deze vrijstelling vooral een administratieve handeling. Voor de mensen die het betreft een enorme opsteker waar zij veel trots en eigenwaarde aan ontlenen.
Basisbanen zijn géén nieuwe Melkertbanen
De basisbaan is wat ons betreft dus géén re-integratie instrument en ook niet bedoeld om door te stromen naar regulier werk, al mag en kan dit soms gebeuren. Dit is meteen ook de reden waarom wij de vergelijking met de oude Melkertbanen niet juist vinden. Het gaat om verschillende dingen, voor verschillende groepen en met verschillende doelen. Melkertbanen waren bedoeld als re-integratie en doorstroominstrument voor mensen met perspectief op een reguliere baan. De basisbanen die wij voor ogen hebben zijn juist níet bedoeld als opstapje naar een echte baan, maar een middel om inwoners mee te laten doen. Misschien moeten we de basisbaan straks ook anders noemen. Om verwarring met reguliere en/of oude Melkertbanen te voorkomen.
D66 zal vormen van gesubsidieerd werk die moeten leiden tot doorstroom naar echte banen niet snel steunen. Omdat dit niet werkt. En wij inwoners geen illusies  gaan voorhouden. Maar óók omdat D66 vooral is voor échte banen met een écht salaris.
Saloua Chaara

22-12-2020 16:30
D66