[Column Jacobine] U wordt bedankt

[AMSTELVEEN] Zijn benen gestoken in een trainingspak, grove, witte krullen en een markant gezicht. Bekend ook. Maar waarvan, dat wist ik niet, toen ik in mijn buurt kwam wonen. Het duurde even voordat ik de man kon plaatsen, hij liep altijd met stevige stappen en keek enigszins stuurs. Ik herinnerde mij wie hij was toen een vriend op een keer naar hem vroeg, of ik hem wel eens had zien lopen door onze buurt. ‘Hij woont bij je om de hoek? Die presentator, weet je wel?’ En ja, toen hij zijn naam zei, wist ik het weer en zag ik mezelf in de jaren tachtig weer voor de tv zitten. Een groot vierkant blok op een klein kastje. Zelf was ik nog geen tien. Op zaterdagavond zat ik, geleund tegen mijn moeder, met mijn benen opgetrokken en mijn nachtjurk eroverheen getrokken op ons roze bloemenbankje. Een pakketje kind, wachtend totdat Toppop zou beginnen.

09-12-2020 11:35
Amstelveens Nieuwsblad